Εξέταση Doppler εμβρυομητρικών αγγείων

Το υπερηχογράφημα ανάπτυξης του εμβρύου και η μελέτη Doppler γίνεται από τις 24 εβδομάδες και μέχρι το τέλος της κύησης με καλύτερη ευαισθησία μεταξύ 28ης και 32ης εβδομάδα .

Ελέγχουμε:

  1. Την ανάπτυξη του εμβρύου
  2. Μελέτη Doppler εμβρυϊκών και μητρικών αγγείων
  3. Τον πλακούντα και το αμνιακό υγρό
  4. Τις εμβρυϊκές κινήσεις
  5. Την ανατομία του εμβρύου.

Το 90% των εμβρύων μεγαλώνει μέσα σε φυσιολογικά πλαίσια. Ακόμη και σε περιπτώσεις που το έμβρυο είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από το αναμενόμενο για την ηλικία κύησης, η εγκυμοσύνη εξελίσσεται συνήθως καλά και το έμβρυο γεννιέται χωρίς προβλήματα.
Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό να εντοπίσουμε έγκαιρα τα πολύ μικρά ή τα πολύ μεγάλα έμβρυα, ώστε να τίθενται υπό την κατάλληλη παρακολούθηση..

Μελέτη Doppler εμβρυϊκών και μητρικών αγγείων

Η μελέτη Doppler είναι μέθοδος εξέτασης της ροής του αίματος σε αγγεία του εμβρύου (ομφαλική και μέση εγκεφαλική αρτηρία και φλεβώδης πόρος του ήπατος) και της μητέρας (μητριαίες αρτηρίες), η οποία μας δίνει πληροφορίες για την οξυγόνωση του εμβρύου και την παροχή αίματος από τη μητέρα στο έμβρυο.

Στην μελέτη Doppler εξετάζονται κάποιες παράμετροι όπως η διαλείπουσα AEDF, η απουσία τελικής διαστολικής ροής (AEDF) και, τέλος, η αντίστροφη τελική διαστολική ροή (REDF) οι οποίες με τη σειρά που αναφέρονται, αντιπροσωπεύουν ένα συνεχές σήμα που δείχνει ένα επιδεινούμενο εσωτερικό περιβάλλον για το αναπτυσσόμενο έμβρυο, που συχνά εκδηλώνεται από ένα έμβρυο που δεν αναπτύσσεται σωστά.

Πλακούντας και αμνιακό υγρό

Ο πλακούντας είναι το όργανο μέσω του οποίου γίνεται η μεταφορά οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών από τη μητέρα στο έμβρυο. Στο τρίτο τρίμηνο της κύησης ελέγχουμε την σύσταση του πλακούντα αλλά και τη θέση του, καθώς εάν ο πλακούντας βρίσκεται πολύ χαμηλά στη μήτρα (επιπωματικός πλακούντας) μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στον τοκετό.

Το αμνιακό υγρό περιβάλλει το έμβρυο και του επιτρέπει να κινείται και να αναπτύσσεται, το προστατεύει από το περιβάλλον και διευκολύνει την ωρίμανση των πνευμόνων και του γαστρεντερικού συστήματος. Το αμνιακο υγρό παράγεται από τους νεφρούς και τον πλακούντα. Η ποσότητά του αντικατοπτρίζει ως ένα βαθμό την κατάσταση αυτών των οργάνων.Ο έλεγχος του αμνιακού υγρού αποτελεί βασικό παράγοντα στην αξιολόγηση της ανάπτυξης του εμβρύου, διότι το αμνιακό υγρό αντανακλά το μέγεθος του εμβρύου.

Η χρόνια εμβρυϊκή υποξία συχνά προκαλεί ολιγάμνιο μαζί με υπολειπόμενη ανάπτυξη και συνήθως ο συνδυασμός αυτός οδηγεί στη διάγνωση της ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξης του εμβρύου.

Αντίθετα η ανάπτυξη πολυάμνιου είναι ασυνήθιστη σε περιπτώσεις IUGR, εκτός και αν συνυπάρχει κάποια εμβρυϊκή ανωμαλία. Σε αντίθεση, η παρουσία πολυαμνίου είναι συνήθης σε περιπτώσεις μεγάλων για την ηλικία της κύησης εμβρύων.

Εμβρυϊκές κινήσεις

  • Κινήσεις των άκρων του εμβρύου (έκταση και επαναφορά των άκρων)
  • Κινήσεις του σώματος του εμβρύου (έκταση και επαναφορά της σπονδυλικής)
  • Αναπνευστικές κινήσεις του εμβρύου

Επανέλεγχος της ανατομίας του εμβρύου

Η καλύτερη περίοδος ελέγχου της ανατομίας του εμβρύου είναι το 2ο τρίμηνο (αναλυτικό υπερηχογράφημα Β επιπέδου). Ωστόσο, σε όλη τη διάρκεια της ζωής του εμβρύου τα όργανα αναπτύσσονται και κάποιες ανωμαλίες μπορεί να γίνουν ορατές μόνο στο 3ο τρίμηνο (υδρονέφρωση, στένωση αορτής ή πνευμονικής αρτηρίας, έλλειμμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος, μικροκεφαλία, διάταση κοιλιών, αιμορραγία, διαφραγματοκήλη κ.α).